درباره ی عوارض بی خوابی چه می دانید و چه درمانی پیش می گیرید

طبق مطالعات مختلف، 10 تا 30 درصد از  بزرگسالان علائم بی خوابی را تجربه می کنند که به دنبال آن فرد با تجربه ی عوارض بی خوابی مواجه می شود. اختلال خواب با مشکلاتی در  به خواب رفتن یا حفظ خواب مشخص می شود. علائم ، نشانه و عوارض بی خوابی از فردی به فرد دیگر متفاوت است و تا حد زیادی به بیماری مزمن یا کوتاه مدت بی خوابی بستگی دارد. در هرصورت چه شخص به بی خوابی کوتاه مدت مبتلا باشد چه بی خوابی مزمن یک سری عوارض بی خوابی و مشکلات را تجربه خواهد کرد.

علایم بی خوابی مزمنعوارض بی خوابی

برای دریافت تشخیص بی خوابی مزمن، بیماران باید حداقل سه بار در هفته و حداقل به مدت سه ماه علائم را تجربه کنند. تشخیص بی خوابی مزمن به دو عامل دیگر بستگی دارد: مشاهده علایم با وجود فرصت کافی برای خواب و مشاهده  اختلالات خواب روزانه.

مشکلات بی خوابی دو نوع است.

  • شخص در به خواب رفتن مشکل دارد.
  • شخص به خواب می رود اما در حفظ خواب مشکل دارد و مدام از خواب می پرد.

در بعضی موارد، افراد مبتلا به بی خوابی هم با شروع خواب و هم با حفظ خواب مواجه می شوند.

مشکلات و عوارض بی خوابی، مربوط به شروع خواب و حفظ خواب در تمام گروه های سنی ثبت شده است. دوره های تأخیر در خواب (مدت زمان لازم برای خوابیدن) یا بیداری در طول شب اگر بیش از 20 دقیقه برای کودکان یا 30 دقیقه برای بزرگسالان باشد، با پدیدار شدن عوارض بی خوابی همراه است و  ممکن است بی خوابی مزمن را تشکیل دهد.

افراد مبتلا به بی خوابی مزمن نیز ممکن است غالباً زودتر از آنچه در ذهن دارند بیدار می شوند. علاوه بر این، افراد مبتلا به بی خوابی اغلب در طول روز پس از یک ابتلا به بی خوابی، عوارض بی خوابی را تجربه می کنند.

از جمله عوارض بی خوابی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خستگی و بی حالی
  • مشکل در تمرکز، توجه و یا به خاطر سپردن موارد
  • آسیب به عملکرد اجتماعی، شغلی و تحصیلی افراد
  • تحریک پذیری و اختلالات خلقی
  • خواب آلودگی مفرط در طول روز
  • بیش فعالی، پرخاشگری و سایر مسائل رفتاری
  • افزایش خطر خطاها و حوادث

علائم بی خوابی کوتاه مدتعوارض بی خوابی

علائم و معیارهای تشخیصی برای بی خوابی کوتاه مدت کاملاً مشابه علائم بی خوابی مزمن است، اما یک تفاوت اساسی وجود دارد: بیماران کمتر از سه شب در هفته و / یا کمتر از سه ماه دچار مشکلات شروع خواب یا حفظ خواب می شوند.

تمایز بی خوابی کوتاه مدت از عدم تنظیم خواب شبانه روزی و عوارض بی خوابی پس از آن که به علت وجود عوامل محیطی رخ می دهد امری مهم است. به عنوان مثال می توان به اختلال خواب شیفت کاری شب و پرواز زدگی مسافران بین المللی اشاره کرد. این اختلالات غالباً شامل شروع خواب و مشکلات حفظ خواب هستند، اما بی خوابی به جای علت اصلی، یک علامت است.

در حالی که بی خوابی کوتاه مدت می تواند یک بیماری منفرد باشد، اما گاهی اختلال سلامت روان، بیماری های جسمانی یا سو مصرف مواد، عوامل استرس زا در طول روز مربوط به زندگی شغلی یا خانوادگی نیز می توانند منجر به بروز علائم بی خوابی کوتاه مدت شوند. گفته شده، برخی از افراد بی خوابی کوتاه مدت و بدون هیچ عامل تحریک کننده ای را تجربه می کنند و از عوارض بی خوابی رنج می برند.

بسیاری از افراد مبتلا به بی خوابی کوتاه مدت شاهد کاهش تدریجی علایم بی خوابی خود در طول زمان هستند، به ویژه اگر بی خوابی آن ها در کنار یک رویداد ناراحت کننده یا شرایط موقتی رخ داده باشد. اگر رفع نشود، بی خوابی کوتاه مدت می تواند به یک بیماری مزمن تبدیل شود که نیاز به مداخله بیشتر دارد.

بی خوابی مزمن می تواند آسیب عمده ای به سلامتی جسمی و روانی فرد وارد کند و ممکن است خطر ابتلا به برخی بیماری ها را افزایش دهد یا اینکه خطر بدتر شدن بیماری های زمینه ای را به دنبال داشته باشد.

از سایر عوارض بی خوابی می توان به موارد زیر اشاره کرد.

  • آسم و مشکلات تنفسی
  • مشکلات قلبی عروقی مانند آریتمی، فشار خون بالا، بیماری قلبی و نارسایی قلبی
  • اضطراب، افسردگی و افکار خودکشی
  • سوء مصرف مواد     
  • درد مزمن
  • عوارض بارداری، از جمله افزایش درد در هنگام زایمان، زایمان زودرس و وزن کم کودک درهنگام تولد التهابات و سایر مشکلات سیستم ایمنی بدن که دفع میکروب و عفونت را برای بدن دشوارتر می کند
  • مسائل متابولیکی که بر ترشحات هورمونی در تنظیم اشتها و هضم تأثیر می گذارد، که به نوبه خود می تواند منجر به چاقی و سایر مشکلات سلامتی شود

چه موقع باید برای رفع علایم و عوارض بی خوابی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر کمبود خواب مستمر بر روحیه، عملکرد و سایر جنبه های زندگی روزمره شما تأثیر منفی می گذارد، باید با پزشک مشورت کنید. حتی اگر سه بار در هفته یا حداقل سه ماه علائم را تجربه نکرده باشید.

ثبت زمان های خواب می تواند به عنوان منبع مفیدی برای پزشک شما عمل کند، دو هفته منتهی به ویزیت پزشک، در مورد زمان خواب و بیداری، الگوهای تأخیر در خواب، دوره های بیداری و سایر جنبه های چرخه خواب شبانه خود یادداشت تهیه کنید. همچنین باید احوالات و روحیه خود در طول روز، میزان ورزش و فعالیت بدنی و میزان  مصرف کافئین یا الکل را یادداشت کنید.

اولین مرحله از تشخیص بی خوابی معمولاً شامل یک معاینه پزشکی و پرسشنامه است. این مولفه ها به پزشک کمک می کنند تا تشخیص دهد بی خوابی شما یک بیماری جداگانه است یا عوارض بی خوابی را  به دلیل عوامل زمینه ای دیگر تجربه می کنید.

پس از انجام مراحل اولیه، پزشک ممکن است یک یا چند آزمایش از سه آزمایش زیر را تجویز کند:

مطالعه خواب: برخی از مطالعات، تأخیر خواب، بیداری و سایر داده ها را در طول یک شب کامل کنترل می کنند. می توانید این مطالعات را در یک مرکز خواب یا در خانه انجام دهید.

اکتی گرافی(خط نگاری) : این نوع تست نظارت میزان خواب شما را به صورت شبانه ارزیابی می کند. برای این مطالعه باید یک سنسور بدن کوچک داشته باشید، که می تواند از سه تا 14 روز طول بکشد.

آزمایش خون : به عنوان یک اقدام احتیاطی اضافی برای اطمینان از اینکه بی خوابی شما به یک بیماری زمینه ای نسبت داده نمی شود، پزشک ممکن است آزمایشاتی را برای بررسی مشکلات تیروئید و سایر مشکلات موثر در کاهش خواب انجام دهد.

دارو درمانی:  برای رهایی از عوارض بی خوابی می توانید با روش دارو درمانی اقلام کنید بنزودیازپین ها و سایر داروهای خواب نیز ممکن است تجویز شوند. از طرف دیگر، پزشک ممکن است داروهای بدون نسخه مانند مکمل های ملاتونین یا آنتی هیستامین ها را با داروهای کمکی خواب توصیه کند.

 

از این محصولات دیدن کنید:

قرص زیر زبانی واناتونین نورم لایف ملاتونین، جهت تنظیم خواب

ساشه منیزیم بیومگنلیت ساج پاد دارو مناسب افراد کم خواب

قرص والی فلور نیاک خواب آور و آرامبخش

 

0 دیدگاه

  • تا کنون دیدگاهی ثبت نشده است...اولین نظر دهنده باشید !

دیدگاه شما

ارسال دیدگاه