نشانه های پیرچشمی چیست

اجازه دهید قبل از بررسی نشانه های پیرچشمی به سوال پیرچشمی چیست، بپردازیم.  پیرچشمی نوعی بیماری چشمی است که در آن چشم شما به آرامی توانایی تمرکز سریع روی اجسام نزدیک را از دست می دهد. این اختلالی است که در طی روند پیری طبیعی بر چشم همه تأثیر می گذارد.

وقتی نور وارد چشم شما می شود از طریق قرنیه عبور می کند، سپس از مردمک چشم شما عبور می کند. عنبیه شما حلقه ای رنگی در چشم شما است که مردمک چشم شما را باز و بسته می کند تا میزان نوری که از آن عبور می کند را تنظیم کند.

 نور پس از عبور از عنبیه چشم شما، از مردمک عبور می کند. در سالم ترین حالت مردمک شما تغییر شکل می دهد بنابراین می تواند اشعه های نور را بیشتر خم کرده و آنها را بر روی شبکیه چشم شما در پشت چشم متمرکز کند.

با افزایش سن مردمک چشم شما انعطاف پذیری کمتری پیدا می کند. بنابراین نمی تواند به راحتی شکل ها را تغییر دهد و در نتیجه نمی تواند نور را به درستی خم کند تا بتواند آن را بر روی شبکیه شما متمرکز کند.

نشانه های پیرچشمی چیست؟

شایع ترین علائم پیرچشمی در بیشتر افراد در حدود 40 سالگی رخ می دهد. علائم پیرچشمی معمولا شامل کاهش تدریجی توانایی شما در خواندن یا کار از نزدیک است. نشانه های رایج پیرچشمی عبارتند از:

  • خستگی چشم یا سردرد بعد از خواندن یا انجام کارهایی که نیاز به دید نزدیک دارد
  • مشکل در خواندن نوشته های کوچک
  • داشتن خستگی ناشی از انجام کارهای که نیاز به نزدیک بینی دارد
  • هنگام مطالعه یا انجام کارهای نزدیک به روشنایی بیشتری نیاز دارید
  • نیاز به نگه داشتن اجسام به فاصله یک بازو دارید تا به درستی بر روی آن تمرکز کنید
  • مشکلات کلی در دیدن و تمرکز بر روی اشیایی که نزدیک شما هستند
  • چشمک زدن یا پریدن چشم

دوربینی چیست؟

دوربینی چیست

دوربینی نوعی بیماری است که علائمی شبیه به پیرچشمی دارد. با این حال آنها دو اختلال متفاوت هستند. در هر دو حالت اجسام دور شفاف هستند اما اشیا نزدیکتر تار به نظر می رسند. دوربینی در صورتی اتفاق می افتد که چشم شما کوچک تر از حد طبیعی باشد یا قرنیه شما خیلی صاف باشد.

با این ناهنجاری پرتوهای نور را همانند پیرچشمی در پشت شبکیه شما متمرکز می کند. اما در نهایت دوربینی یک خطای انکساری است که از بدو تولد وجود دارد. ممکن است دوربینی داشته باشید و با پیرتر شدن پیرچشمی نیز به آن اضافه شود.

دلایل پیرچشمی چیست؟

دلایل پیرچشمی

برای شناخت دقیق نشانه های پیرچشمی باید با دلایل آن نیز آشنا شویم. وقتی جوان هستید مردمک چشم شما انعطاف پذیر و نسبتا الاستیک است. ماهیچه هایی که چشم شما را احاطه کرده اند می توانند به راحتی مردمک های چشم شما را تغییر شکل داده و تنظیم کنند تا هم تصاویر نزدیک و هم تصاویر دور را در جای خود به راحتی تشخیص دهد.

با افزایش سن مردمک، چشم شما انعطاف پذیری خود را از دست می دهد و شروع به سفت شدن می کند. در نتیجه قادر به تغییر شکل نیست و برای تمرکز روی تصاویر نزدیک منقبض می شود. با این سخت شدن مردمک چشم شما به تدریج توانایی خود را در تمرکز نور بر روی شبکیه چشم از دست می دهد.

عوامل خطر زا برای ابتلا به پیرچشمی

مهمترین عامل خطر و افزایش نشانه های پیرچشمی، افزایش سن است. بیشتر افراد تا 40 سالگی توانایی تمرکز بر روی اشیا نزدیک را از دست می دهند. برخی از بیماری ها یا داروها می توانند باعث پیرچشمی در افراد کمتر از 40 سال شوند. هنگامی که علائم پیرچشمی زودتر از حد معمول اتفاق می افتد به آن پیرچشمی زودرس می گویند.

اگر علائم پیرچشمی را در سنی زودتر از شروع طبیعی آن مشاهده کردید ممکن است نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد. اگر مشکلات زیر را دارید بیشتر در معرض خطر پیرچشمی زودرس خواهید بود:

  • کم خونی
  • بیماری قلبی و عروقی
  • دیابت یا مشکل در متابولیسم قند خون
  • دوربینی
  • مولتیپل اسکلروزیس (یک بیماری مزمن است و ستون فقرات و مغز شما را تحت تأثیر قرار می دهد)
  • میاستنی گراویس (یک اختلال عصبی عضلانی است و بر روی اعصاب و عضلات تأثیر می گذارد)
  • ضربه یا بیماری چشم
  • نارسایی عروقی یا جریان خون ضعیف

برخی از داروهای تجویز شده و بدون نسخه می توانند توانایی چشم شما را برای تمرکز روی تصاویر نزدیک کاهش دهند. مصرف داروهای زیر می تواند شما را در معرض خطر بالاتر پیرچشمی زودرس قرار دهد:

  • الکل
  • داروهای ضد اضطراب
  • داروهای ضد افسردگی
  • آنتی هیستامین ها
  • داروهای ضد روان پریشی
  • ضد اسپاسم
  • ادرار آور

سایر عواملی که ممکن است شما را در معرض خطر بالاتر پیرچشمی زودرس قرار دهند عبارتند از:

  • زن بودن
  • انجام جراحی داخل چشمی یا جراحی در قسمت داخلی چشم
  • داشتن یک رژیم غذایی ناسالم

تشخیص نشانه های پیرچشمی

نشانه های پیرچشمی

در صورت مشاهده نشانه های پیرچشمی با پزشک یا متخصص چشم خود تماس بگیرید. حتی اگر علائمی را حس نمی کنید باید در سن 40 سالگی حتما به یک چشم پزشک مراجعه کنید. و اگر خواستید از داروهای تقویت چشم استفاده کنید طبق تجویز پزشک از آن دارو استفاده کنید.

طبق نظر آکادمی چشم پزشکی آمریکا بزرگسالانی که هیچ علائمی مرتبط با بیماری چشم ندارند باید در سن 40 سالگی معاینه اولیه داشته باشند.

 با غربالگری چشم می توان علائم اولیه بیماری و تغییرات بینایی را تشخیص داد که می تواند تقریبا در این سن گاها بدون هیچ علامتی آغاز شود.

پیرچشمی را می توان با یک آزمایش تشخیص داد. این یک معاینه ساده شامل آزمایشاتی برای ارزیابی چشمان شما از نظر وجود بیماری ها و اختلالات بینایی است. در فرآیند این معاینه مردمک چشم شما با قطره های مخصوص چشم گشاد می شود تا به پزشک اجازه دهید داخل چشم شما را معاینه کند.

 

درمان پیرچشمی

درمان پیرچشمی

هیچ درمانی برای پیرچشمی وجود ندارد. با این حال چندین روش درمانی برای اصلاح بینایی شما وجود دارد. بسته به شرایط و سبک زندگی خود ممکن است بتوانید از بین لنزهای اصلاحی، لنزهای تماسی یا جراحی برای اصلاح بینایی خود یکی را انتخاب کنید.

عمل جراحی درمان پیرچشمی

چندین گزینه جراحی برای درمان پیرچشمی وجود دارد. به عنوان مثال:

کراتوپلاستی رسانا (CK)

این عمل شامل استفاده از انرژی فرکانس رادیویی برای تغییر انحنای قرنیه شما است. بسیار موثر است اما ممکن است اصلاح قرنیه چشم با گذشت زمان برای برخی از افراد کاهش یابد.

کراتومیلئوز با کمک لیزر (LASIK)

این عمل یک چشم را برای دید نزدیک و چشم دیگر را برای فاصله اصلاح می کند.

استفاده از لنز مصنوعی

در این روش لنز طبیعی چشم شما با یک لنز مصنوعی جایگزین می شود.

 

0 دیدگاه

  • تا کنون دیدگاهی ثبت نشده است...اولین نظر دهنده باشید !

دیدگاه شما

ارسال دیدگاه