آرتروز زانو ؛ علایم، تشخیص و راهکارها

آرتروز زانو یکی از بیماری های جدی مربوط به زانو است که بر اثر از بین رفتن بافت غضروفی زانو پدید می آید و وضعیت ناخوشایندی برای بیمار ایجاد می شود. در حالی که سن یکی از فاکتورهای مهم در ابتلا به آرتروز زانو است، جوانان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. برای برخی از افراد، ممکن است ارثی باشد. برای برخي ديگر، آرتروز زانو می تواند به دلیل آسیب دیدگی یا عفونت یا حتی اضافه وزن ايجاد شود. در ادامه اطلاعاتی در رابطه با آرتروز زانو، علایم و درمان را با هم مرور خواهیم کرد.

آرتروز چيست؟آرتروز زانو

آرتروز که معمولاً به عنوان ساييدگي مفصل شناخته می شود، وضعیتی است که در آن حالت طبيعي غضروف بين مفاصل از بین می رود. وقتی این اتفاق می افتد استخوان های مفاصل به هم نزدیکتر شده و با هم یکدیگر  اصطكاك پيدا مي كنند در نتيجه ي اين برخورد  درد، تورم، سفتی، کاهش توانایی حرکت و گاهی اوقات تشکیل خار استخوان رخ ميدهد.

چه کسی دچار آرتروز زانو می شود؟

آرتروز زانو متداول ترین نوع آرتروز است. اگرچه حتی در افراد جوان نیز ممکن است رخ دهد، احتمال ابتلا به آرتروز پس از 45 سالگی افزایش می یابد. زنان بیشتر از مردان به آرتروز زانو مبتلا می شوند.

چه عواملی باعث آرتروز زانو می شوند؟

شایعترین علت ابتلا به آرتروز زانو افزایش سن است. تقریباً همه در نهایت دچار درجاتی از آرتروز می شوند. از عوامل ابتلا به آرتروز میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

 

  • سن: توانایی غضروف برای بهبود با افزایش سن فرد کاهش می یابد.
  • وزن: وزن باعث افزایش فشار بر روی تمام مفاصل، به ویژه زانوها می شود. هر نيم كيلو وزنی که می گیرید در حدود دو كيلو فشار بر روی زانوهای شما اضافه می کند.
  • وراثت: این مورد شامل جهش های ژنتیک  یا ناهنجاری های ارثی  است که باعث تفاوت در شکل استخوان هایی می شود که مفصل زانو را احاطه کرده اند.
  • جنسیت: زنان 55 سال به بالا بیشتر از مردان در معرض آرتروز زانو قرار می گیرند.
  • آسیب فعاليت تکراری: افرادی که مشاغل خاصی دارند و شغلشان شامل انجام فعالیت هايي است که می تواند مفصل را تحت فشار قرار دهد در خطر ابتلا به آرتروز زانو قرار دارند. فعاليت هايي مانند زانو زدن، چمباتمه زدن یا بلند کردن وزنه های سنگین (بيشتر از 28 كيلو)، به دلیل فشار مداوم به مفصل خطر ابتلا به آرتروز را بالا مي برند.
  • ورزش: ورزشکاران باید اقدامات احتیاطی را برای جلوگیری از آسیب دیدگی را در نظر داشته باشند. با این حال، توجه به این نکته مهم است که ورزش منظم و متوسط ​​باعث تقویت مفاصل می شود و می تواند خطر آرتروز را کاهش دهد. در حقیقت، ضعف عضلات اطراف زانو می تواند منجر به آرتروز شود.

علائم آرتروز زانو چیست؟

علائم آرتروز زانو ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

  • دردی که هنگام فعالیت افزایش می یابد اما با استراحت کمی بهبود می یابد.
  • ورم
  • احساس گرما در مفصل
  • سفتی در زانو، به خصوص صبح یا زمانی که مدتی نشسته اید.
  • کاهش تحرک زانو به طوری که سوار و خارج شدن از اتومبیل و استفاده از پله یا راه رفتن را دشوار می کند.
  • صدای شکافنده و ترک دار که هنگام حرکت زانو شنیده می شود

چگونه آرتروز زانو تشخیص داده می شود؟

تشخیص آرتروز زانو با معاینه فیزیکی توسط پزشک آغاز می شود. اطمینان حاصل کنید که چه چیزی درد را بدتر یا بهتر می کند تا به پزشک کمک کنید تا تشخیص دهد آرتروز یا چه چیز دیگری باعث درد شما شده است. همچنین دریابید که آیا فرد دیگری در خانواده شما به آرتروز مبتلا است یا نه . پزشک شما ممکن است آزمایشات اضافی را تجویز کند، از جمله:

  • عکسبرداری با اشعه ایکس، که می تواند آسیب استخوان و غضروف و همچنین وجود خارهای استخوان را نشان دهد
  • MRI
  • پزشکان ممکن است از آزمایش خون برای تشخیص سایر مواردی که می توانند باعث درد شوند، مانند آرتریت روماتوئی، نوع دیگری از آرتریت ناشی از اختلال در سیستم ایمنی، کمک بگیرند.

آرتروز زانو چگونه درمان می شود؟آرتروز زانو

اهداف اولیه از درمان آرتروز زانو تسکین درد و بازگشت تحرک است. برنامه درمانی به طور معمول شامل ترکیبی از موارد زیر است:

  • کاهش وزن: در صورت لزوم، می تواند به طور قابل توجهی درد آرتروز زانو کاهش دهد.
  • ورزش: تقویت عضلات اطراف زانو باعث پایداری مفصل و کاهش درد می شود. تمرینات کششی کمک می کند تا مفصل زانو متحرک و انعطاف پذیر باشد.
  • مسکن ها و داروهای ضد التهاب: مانند گزینه های بدون نسخه مانند استامینوفن، ایبوپروفن یا سدیم ناپروکسن. توجه کنید بیش از 10 روز بدون مشورت با پزشک از داروهای بدون نسخه استفاده نکنید. اگر داروهای بدون نسخه موجب تسکین نمی شوند، ممکن است پزشک داروی ضد التهابی یا داروی دیگری برای کمک به تسکین درد به شما تجویز کند.
  • تزریق کورتیکواستروئیدها یا اسید هیالورونیک به زانو: استروئیدها داروهای ضد التهابی قدرتمندی هستند. اسید هیالورونیک به طور معمول در مفاصل به عنوان نوعی مایع روان کننده وجود دارد.
  • درمان های جایگزین: برخی از روش های درمانی جایگزین که ممکن است موثر باشد، شامل کرم های موضعی با کپسایسین، طب سوزنی یا مکمل هایی از جمله گلوکوزامین و کندرویتین است.
  • فیزیوتراپی و کاردرمانی: اگر در انجام کارهای روزمره مشکلی دارید، درمان فیزیکی یا شغلی می تواند به شما کمک کند. فیزیوتراپیست روش های تقویت عضلات و افزایش انعطاف پذیری مفصل را به شما می آموزد. کاردرمانگرها روش هایی را برای انجام فعالیت های منظم و روزمره مانند کارهای خانه با درد کمتر به شما می آموزند.
  • عمل جراحی: هنگامی که سایر درمان ها موثر واقع نشوند، جراحی گزینه خوبی است.

آیا از جراحی برای درمان آرتروز زانو استفاده می شود؟

اگر پزشک شما می خواهد آرتروز زانو را با جراحی درمان کند، گزینه های آرتروسکوپی، استئوتومی و آرتروپلاستی است.

 

  • آرتروسکوپی: از تلسکوپ کوچک (آرتروسکوپ) و سایر ابزارهای کوچک استفاده می شود. جراح می تواند غضروف آسیب دیده یا ذرات سست شده را برداشته، سطح استخوان را تمیز کرده و در صورت کشف این آسیب ها، انواع دیگر بافت را ترمیم کند. این روش اغلب در بیماران جوان به منظور به تعویق انداختن جراحی جدی تر استفاده می شود.
  • استئوتومی: روشی که هدف آن اصلاح بهتر قرارگیری زانو در تغییر شکل استخوان ها است. اگر در درجه اول در یک ناحیه از زانو آسیب دیده باشید، استئوتومی دائمی نیست و بعداً ممکن است جراحی بعدی لازم باشد.
  • جراحی تعویض مفصل یا آرتروپلاستی نوعی عمل جراحی است که در آن مفاصل با قطعات مصنوعی ساخته شده از فلزات یا پلاستیک جایگزین می شوند. این تعویض می تواند یک طرف زانو یا کل زانو را درگیر کند. جراحی تعویض مفصل معمولاً مختص افراد بالای 50 سال مبتلا به آرتروز شدید است. اگر مفصل مصنوعی پس از چندین سال فرسوده شود، ممکن است لازم باشد بعداً جراحی تکرار شود، اما با پیشرفت های مدرن امروزی، بیشتر اتصالات جدید بیش از 20 سال دوام می آورند. جراحی خطراتی دارد اما نتایج به طور کلی بسیار خوب است.

از این محصولات دیدن کنید:

کپسول آوسوی بی اس کی بهبود علائم آرتروز 

کپسول آوودین هولیستیکا کاهش درد ناشی از آرتروز

0 دیدگاه

  • تا کنون دیدگاهی ثبت نشده است...اولین نظر دهنده باشید !

دیدگاه شما

ارسال دیدگاه